www.fantastyka.com.pl

Nie rozczarujesz się. Wspaniała książka.

Albowiem to ja poleciłem mojemu koledze to forum. Sawwa, jak przystało na dobrego nauczyciela, postanowił nieco się dowiedzieć o fantastyce, którą to spora część uczniów jego liceum wybiera jako tematy maturalne. Poprosił mnie o pomoc, a ja w swej świętej naiwności odesłałem go tutaj, trochę z braku czasu, trochę pod wpływem ostatniej rozmowy z Nathanem, który wychwalał był to forum (a nawet użył określenia elitarne!). Jakież było moje zdziwienie kiedy spotkaliśmy się z okazji odwiedzin jego szkoły w moim kinie (matury), kiedy opowiedział mi o jakiejś "bucuwie", w którą się wdał.
Rzeczywiście chłopak zapał ma godny krzyżowca

... Dziwi mnie tylko, że wdał się w "bucuwę" za Skotim, jakby nie szło z pierwszego posta wyczytać, że to nie ten poziom wymiany zdań (słowo dyskusja nie spływa mi przez palce na klawiaturę)...
A już kompletnie mnie rozwalił Admin stwierdzeniem, że nie trzeba znać dzieła, żeby poznać jego sens. Szczęściem, że ten bardzo odważny pogląd jest dość odosobniony. Choć ostatnio z niejakim zdziwieniem stwuerdzam, że bywają i tacy, którzy publicznie stosują się do tej mądrości - choćby ex minister edukacji pan R.G. oraz wspomniana przez Sawwę również już ex posłanka S. (bodaj z tegoż ugrupowania, nieobecnego już w sejmie). Ciekaw, że małżonka twoja za takie gadanie głowy ci nie zmyła (serdeczne pozdrowienie dla niej tu zamieszczam), tym bardziej, że pisałeś coś o młodzieży tę stronę odwiedzającej.
Nie zamierzam się opowiadac po niczyjej stronie, Sawwa jest sam sobie winien, że wdał się w "bucuwę" ze Skotim.
Proponuję czcigodny Adminie wywal ten wątek, z korzyścią dla forum to będzie, że nie wspomnę o Twojej osobie, a w szczególności młodzieży miejsce to odwiedzającej...

Nathanowi
za życzenia urodzinowe, to było bardzo miłe, a przy okazji skłoniło mnie do odwiedzenia forum...
Przeprosiny
dla ludzi, którzy napisali do mnie na privie. Przepraszam, że odpowiadam po latach, jak łatwo się zorientować, długo tu nie byłem...
tymczasem
miziam figlarnie
wujo

Zatem liczba oblewań jeszcze wzrośnie. Zacznij się rozglądać, gdzie mama trzyma portfel, tatowa wypłata może nie starczyć. :mrgreen:

Nie mylić z ulubioną, ani z żadnym kanonem. Oceniamy wartośc literatury, a nie zasługi dla gatunku, czy stopień umiłowania wynikający z ilości przczytań. Głosujemy na książki, które uważamy za najlepsze! Nie pytam dlaczego, liczę, że każdy wie... :mrgreen:

PS.
Zapraszam do oglądania Aktualnej Listy Naszego Kanonu, zgodnie z obietnicą jest aktualizowana raz na dwa tygodnie (no dobra prawie). Właśnie spuchła, dzięki waszym głosom, właśnie w tym temacie.

a uszy ich przedśmiertnym wrzaskiem. Dobry był to wieczór, OCENZUROWANO. Siły nabierzemy, miecze się oczyści i za tydzień ruszym szukać rzeczonego młotka. Taaa, to będzie kolejny miły wieczór przy akompaniamencie wrzasków mordowanych potworów, yeah. Na pohybel!

W końcu to TY rozpocząłeś o tym CP. :mrgreen:

Definiowanie CP - nowy tamacik w dziale ogólne. Ten wąteczek proponuje pozostawić wspaniałemu duszkowi. :mrgreen:

Mówisz i masz.
Zacznijmy od rzeczy najważniejszych. Dla mnie najistotniejsze dla CP jest to wszystko, co związane jest z humanity. Wydaje mi się, że dla tej odmiany fantastyki najistotniejsze są właśnie wszystkie zabawy z człowieczeństwem, przesuwaniem granicy definicji słowa człowiek. Zaś samo tło, czyli świat zdominowany przez wielkie korporacje, śmietnisko ludzkie, którym żądzi pieniądz, to owszem cecha charakterystyczne CP, ale nie tylko dla niego.
Z tym definiowaniem człowieka na nowo, to jeszcze nie kaliber "Solaris", czy "Pikniku na skraju drogi", ale kto wie, może kiedyś...
Na razie to raczej najczęściej sensacyjna akcja, mroczny obraz zdehumanizowanej przyszłości, pół ludzie, pół roboty i kilka godzin przerwy w życiorysie potrzebnych na przeczytanie. Psychologia i filozofia bardzo powoli wkracze na te obszary. Ciężko jest tam znaleźć źródła konfliktu, może nie na miarę greckiej tragedii, ale chociaż dobrej literatury.
Problem z definiowaniem CP, a i jakiejkolwiek odmiany gatunkowej literatury w ogóle polega na tym, że coraz rzadziej pisarze tworzą coś, co mieści sie w ciasnych ramach gatunku. Najczęściej współczesna literatura polega właśnie na mieszaniu, kompilacji, grze z konwencją. Definiować jest trudno, bardzo trudno, ale jeśli taka jest wola ludu, to się stawię na ziemi udeptanej. W końcu wujem waszym jestem...

Wujo wasz czcigodni bratankowie moi wielbi wszelkie statystyki więc na brak rozmaitych plebiscytów nigdy narzekać nie będziecie. Przecie muszę wiedzieć co czytać, a takie listy to świetne wskazówki dla czytelnika!

Gdzie wy ten CP macie w "Bladerunnerze"??? Klasyczna opowieść z gatunku zbuntowany golem, robot, android (generalnie sztuczny człowiek). W jednym rzędzie sytuować ją raczej z Frankensteinem, któremu, kto wie czy nie bliżej do SF, niż do horroru. Toż to wyrasta z czarnego kryminału, Bogarta w szarym prochowcu, kilku innych przodków można by dołożyć. Ale na boga jaki Cyber Punk???
Lubię, a nawet bardzo klimaty Gibsona, ale podobieństwa z filmem Scotta, to poważne nadużycie! Tak jak napisał Natan, jest to film głęboko humanistyczny, który stawia pytanie o człowieczeństwo w humanistycznym rozumieniu tego terminu. I wierzcie, nie ma nic wspólnego z CP humanity rozumianym jako %człowieczeństwa w istocie.
Jest to rzeczywiście pozycja obowiązkowa dla każdego fana fantastyki w ogóle! Niewiele jest takich filmów, którymi nasze gatto może sie poszczycić, które śmiało można uznać za dobre, nie tylko w obrębie gatunku. "Bladerunner" to bez wątpienia jeden z nich!

Trafiają sie rzeczy nowe i dobre!!! Wystarczy spojrzeć na nasze propozycje w temacie "Najlepsza Książka Fantastyczna Wszechczasów"...

A Wielki Wi prowadzi drużynę od Lenino do samiutkiego Berlina. :mrgreen:

Czy jakoś tak, zresztą nie wiem jak to teraz z tymi wojnami, ostanio jakieś drzewa się znarowiły, klony czy inne cholerstwo. Biedne te alergiki...

GITS to Cyberpunk, a "Bladerunner" to klasyczna SF. Wychodze na cholerną czepę, ale ja to tylko tak dla porządku. Problem %humanity to klasyczny wątek cyberpunka. Rzeczywiście słyszałem mocno irytujące głosy porównujące oba filmy. Nie bardzo ma to sens. Raczej można by poszukiwać wspólnych źródeł obu filmów. TO bardziej, a lista pewnie będzie bardzo, bardzo długa...

Wiele przecież się wydaje, ale nie idzie to w parze z jakością nowych pozycji. Lepiej więc je po prostu przemilczeć, niż pastwić się nad bogu ducha winnym drukiem zwartym... Skostnieć przy "Diunie", czy "Solaris" akurat się nie da. To zbyt wielka literatura, ponadczasowa. Po kolejnym przeczytaniu odsłania coraz to nowe swe walory, syci pięknem kompozycji. Dletego też, co jakiś czas, dla tak zwanego odtrucia, czytam "Władcę pierścieni" i kilka innych książek. Po to żeby poobcować z czymś na prawdę wielkim, po okresie nurzania się w ściekach literackich. Wiele znanych mi osób tak właśnie robi, to daje nam płaszczyznę odniesienia, możliwość porównania, tych "nowych", a potem błogą świadomość, że dobrze zrobiliśmy spuszczając na nie zasłone milczenia...

Filmy z gatunku pogranicza, taaa... Było coś takiego kiedyś, późno w nocy. Nazywało się "Różowa seria". Cykl ten pokazywał filmy z pogranicza, czyli erotyki z gatunku soft. :mrgreen:

Serio.
Filmów z pogranicza baśni i czegoś tam pewnie da się znaleźć wiele: łaczące w sobie elementy fantasy i baśni "Willow" Howarda, "Legenda" Scotta, coś z pogranicza horroru i baśni "Towarzystwo Wilków" Neila Jordana, bo "Twin Peaks" na pewno z basnią nie ma nic wspólnego, za to z horrorem wiele.

Master, jak ty się na kolejnej tradycji pojawisz, to lepiej wcześniej ukradnij tacie wypłatę. :mrgreen:

Ilość twoich sukcesów do oblewania spowoduje, że "żywy stąd nie wyjdzie nikt" :mrgreen:

A tak serio, to chyba wrzesień dał nam się wszystkim we znaki, a październik zapowiada się u mnie również nie wąski. Slowem wszyscy powoli wychodzimy z bieżączki, jak mawia pewna Kuba. :mrgreen:

Ale też Panowie, ducha nie traćcie!!! My nie damy rady??? Jak my nie damy rady, to kto nie da...

Skoti, propozycje do kanonu to nie ten wątek, Tu ludzie głosują na Najlepszą książkę fantastyczną wszechczasów. To, że zabrakło to "Neuromancera" jest pomysłem na pytanie dlaczego? Saga o Marsie jest tam gdzie powinna być, wśród książek słusznie zapomnianych...

Że niby JA, największy w kraju zwolennik wychowania w trzeźwości i pokoju, rozpijać będę forumowiczów??? A przez myśl wam nie przeszło, że nagrodą może być dżem ze smażonych zielonych pomidorów, albo słoik konfitury z malin???!!! Od razu widać kto tu za kołnież nie wylewa... :mrgreen:

Napisałem zgodnie z prawdą, że nie intersuję sie fantastyką... :mrgreen:

Więc niech siem Admin nie czepia!!! Na pierwszym bodaj miejscu w zainteresowaniach napisałem brydż, więc zgodnie z gradacją przyjemności wybieram się na święto ku czci boskiego Piatnika. :mrgreen:

Łisz mi lak :mrgreen:

Co ma "Miasto zaginionych dzieci", film skądinąd znakomity, do Andersena??? Albo "Czerwone skrzypce", równiez niezły kawał kina do baśni???
"Miastu..." może i do baśni blisko, a na pewno nie daleko. Właściwie to ciężko je jednoznacznie zaklasyfikować... Jest tu spora dawka SF, ale świat, w którym się rzecz cała rozgrywa ma rzeczywiście zdecydwanie bliżej do baśni, niż do wizji przyszłości. Nie bardzo wiadomo, co z takimi filmami zrobić, zwykle obdarza się mianem fantastyka i koniec. Ale jaka, tego już nikt nie precyzuje. Wydaje mi się, że najbliżej jej do tej uprawianej przez Vernea, La Rougea, Buroughsa, cudownie naiwnej z ducha XIX wiecznej, ale pisanej już w wieku XX, kiedy to człowiek niezupełnie jeszcze wyszedł z "wieku pary i elektryczności". Rozdartej pomiędzy fantastyką rozumianą bardziej jako baśnią, a klasyczną już fantastyką zwiastowaną przez zachwyt ludzkości możliwościami technicznymi jakie posiadł człowiek.
Co do "Skrzypiec", to klasyczny przykład retrospekcji, które zgodnie z prawidłami sztuki muszą się różnić od planu właściwego akcji w sposób wyraźny, więc są poetyckie w nastroju, kreują tytułowe skrzypce na istotę żyjącą. To raczej piękna historia o sile muzyki, jej zdolności budzenia wielkich namietności, powodujących często upadek człowieka. Nie baśń, próżno tu szukać czarnobiałego świata, morału, czy jakiejkolwiek nauki. Ten film to raczej odpowiednik literackiej poezji w wydaniu X muzy.